Pewnego dnia Polskie Radio Warszawa nadało:
Radiofonia jest organizmem, który musi pozostawać na usługach narodu i państwa. Radiofonia polska uwolniona [...] z krępujących ją więzów gospodarki prywatnej, mogła rozwinąć planowo swe zadania. Linia wytyczna działalności programowej PR weszła na tory pracy ideowej dla najszerszych mas narodu, a wysiłki propagandowe skierowane zostały na pozyskanie jak największej ilości nowych abonentów, na jak najszybszą radiofonizację całego kraju, tak, by radio stało się narzędziem pracy państwowej – by mogło wychowywać i przygotowywać kadry obywateli, świadomych swych obowiązków wobec państwa i narodu. Polskie Radio nawiązało żywy kontakt między kierownikami państwa a swoimi słuchaczami.
Pytanie: w którym to było roku?
- 1938
- 1945
- 1953
Dodaj do ulubionych:
Bądź pierwszą osobą, która doda ten do listy ulubionych.
Informacje o Marcin Wroński
Urodzony w 1972 r. w Lublinie, co okazało się brzemienne w skutkach. Absolwent polonistyki KUL, pisarz i redaktor. Debiutował w 1992 r. zbiorem opowiadań „Udo Pani Nocy”, wkrótce wydał też mikropowieść pijacko-przygodową „Obsesyjny motyw babiego lata” (1994). Tworzył piosenki i skecze dla kabaretu „Osoby o Nieustalonej Tożsamości”, był felietonistą i dziennikarzem radiowym, nauczycielem, pisał artykuły o reklamach dla branżowego miesięcznika „Aida-media” i przez długie lata redagował książki dla dzieci, a także pisał do nich teksty. Jest autorem m.in. cyklu lubelskich retrokryminałów o komisarzu Maciejewskim oraz współczesnego thrillera „Officium Secretum. Pies Pański”.
Zobacz wszystkie wpisy, których autorem jest Marcin Wroński
